Rozproszenie uwagi
Rozproszenie uwagi nie musi oznaczać całkowitej utraty skupienia. Może przyjmować postać szybkiego przenoszenia pierwszeństwa między kilkoma fragmentami, z których każdy pozostaje przez krótki moment wyrazisty.
Wiele równoległych punktów skupienia
Gdy kierunek poszukiwania jest określony, filtry intencji mogą ograniczać liczbę rozważanych fragmentów. Przy braku takiego kierunku odbiór staje się bardziej podatny na przypadkowe podobieństwa.
Równoległe punkty skupienia nie są zawsze równoważne. Jeden może nadawać znaczenie innym, choć sam pojawia się tylko przelotnie. Rozproszenie staje się wówczas układem asymetrycznych zależności.
Wzrost liczby punktów nie gwarantuje bogatszego odczytu. Przeciwnie, po przekroczeniu granic ostrości ilość rozróżnionych fragmentów może rosnąć kosztem zdolności odtworzenia ich wzajemnych relacji.
Istotna jest nie tylko liczba impulsów, ale także odległość znaczeniowa między nimi. Dwa podobne sygnały mogą konkurować silniej niż kilka odmiennych, ponieważ odwołują się do tego samego sposobu interpretacji.
W dłuższym przebiegu dryf interpretacyjny może powstać z serii takich krótkich zmian pierwszeństwa. Żaden krok nie zmienia całości radykalnie, lecz ich suma oddala odbiór od wyjściowego układu.