Progi uwagi
Próg uwagi wyznacza chwilę, w której rozproszony odbiór zaczyna faworyzować jeden fragment pola. Nie musi oznaczać wzrostu natężenia bodźca. Ta sama informacja staje się wyraźniejsza, gdy pozostałe zależności tracą pierwszeństwo w aktualnej konfiguracji.
Moment zmiany odczytu
Granica takiego wyboru zależy od pamięci sensorycznej, ponieważ wcześniejszy ślad może nadać słabemu sygnałowi większą wagę niż sygnałowi nowemu. Rozpoznanie nie powstaje wtedy w momencie dotarcia bodźca, ale w chwili zrównania jego treści z utrzymywanym śladem.
W obrębie tego modelu da się rozdzielić dwa progi. Pierwszy otwiera możliwość zauważenia różnicy, drugi pozwala tej różnicy wpłynąć na dalszą interpretację. Pomiędzy nimi może istnieć stan, w którym szczegół jest widoczny, lecz pozostaje bez konsekwencji.
Zbyt silne skupienie zmniejsza zakres odbieranych relacji. Z tego powodu ostrość poznawcza nie rośnie bez końca wraz z koncentracją. Po przekroczeniu pewnego punktu lepszy odczyt szczegółu może pogorszyć odczyt całego układu.
Próg przesuwa się również wtedy, gdy zmienia się cel interpretacji. Sygnał wcześniej uznawany za tło może stać się osią rozumowania bez zmiany własnych cech. Zmienia się jego położenie względem innych elementów, a nie sam element.
W strefie majestatu próg nie jest pojedynczą kreską, lecz krótkim zakresem niestabilności. Kilka konkurencyjnych odczytów zachowuje tam równoczesną zdolność do przejęcia uwagi. Ostateczne rozpoznanie zależy od tego, która relacja utrzyma się po kolejnej zmianie kontekstu.